St. Nazaire - Vallee de poupet (137 km)

13 augustus

Het viel mij niet tegen, hoe goed we hebben geslapen op deze gratis plek. Gisteravond was het nog wel wat onrustig. Dat kwam met name, omdat de wind was gaan liggen en veel mensen gebruikten de mogelijkheid om in het donker nog te gaan zwemmen in de oceaan. Zij liever dan ik, want het water is toch niet echt warm. De faciliteiten hier doen het niet goed, dus we legen alleen ons wc tankje en dan is het tijd om te gaan. Gisteren kwamen we tot de conclusie dat het enige dat nog aan deze vakantie ontbreekt rust is. Daarom hebben we een extra nacht erbij geboekt op de camping in Vallee de Poupet, een camping die maar een kwartier van Puy du Fou af ligt. 

Doordat het steeds zo warm was, hebben we eigenlijk niet meer de wetlands bezocht die hier zo bekend zijn. We zijn een beetje 'bezoekers-moe' geworden. Gisteren hebben we nog wel door Chat GPT een route laten samenstellen met allerlei toeristische attracties, en daar kwam de scheepswerf van St. Nazaire ook tevoorschijn. Ah, kijk dat klinkt nou leuk! De scheepswerf is gebouwd in bunkers, die in WOII ook aardig beschoten zijn. Verder kun je er een heel oud schip bezoeken, waarmee heel veel mensen in de vorige eeuw de reis naar Amerika hebben gemaakt. Met de SS Rotterdam nog vers in het geheugen, halen we kaartjes op voor het bezoek aan 'Escal Atlantique'. Het blijkt een zeer gewild uitje te zijn, want er is een uur wachttijd voordat we aan boord mogen. Dat is niet heel erg, want nu kunnen we nog even rustig een boodschapje doen en een kopje koffie drinken. 

Een uur later gaan we aan boord van het enorme schip. Het is best leuk, maar hier en daar ook een tikkie saai. Toch is het gedeelte aan het zogenaamde dek best leuk weergegeven en als we aan het einde van de tour een filmpje van 7 minuten hebben bekeken over alle bestemmingen die het schip ooit heeft aangedaan, gaan we door de klapdeuren, klaar voor de ons beloofde verrassing. Erg leuk als we vervolgens in echte reddingsboten mogen stappen, die ons (als een lift) een verdieping lager brengen, op weg naar de uitgang. Een leuk en niet te zwaar uitje op deze broeierige dag.  Na het eten in de camper, lopen Abe en ik nog even terug naar de bunkers. Die kun je namelijk ook beklimmen en het uitzicht is dan prachtig over de hele haven van St. Nazaire. Het is nogal een muffe lucht die ons tegemoet komt in de bunker, maar we trotseren de geur en 5 minuten later, kunnen we een fotoshoot houden op het uitzichtpunt over de havens. 

Na het uitje, rijden we rustig richting de camping. Het is erg druk op de weg en het rijdt niet vlot door. Als we aankomen bij het dorpje, is het al 18 uur geweest. Abwin heeft medelijden met mij; het is benauwd weer (regenachtig en 30 graden) en we zijn allemaal heel moe. Daarom stelt hij voor dat we een pizza bestellen bij een zaak waar we voorbij gereden zijn. Als ze gaan kijken (Abwin en Abe), zijn ze stomverbaasd. Ze worden namelijk door de eigenaar van de pizzatent vriendelijk doorverwezen naar de pizza-automaat. Die moet eerst 10 minuten opwarmen (logisch, we zijn de eerste en enige klanten) en dan tuft ie iedere 3 minuten een ongare pizza naar buiten. Al met al geen succes, maar goed we hebben gegeten en nu kunnen we het allerlaatste stukje naar de camping wel volhouden.