Sannes - Moustiers st. Marie - Castellane (121 km)
14 mei 2025 - Castellane, Frankrijk
Woensdag 14 mei
Slapen: https://www.camping-notredame.com/
Vanochtend hadden we een klein beetje haast. Dat wil zeggen, ik had haast. Inmiddels heb ik het een beetje in de gaten: de dag begint met een zonnetje en rond een uur of drie begint het te regenen. We rijden vandaag richting Moustiers st Marie, een schattig plaatsje in de Verdon. Het is een mooie route, met heel veel bochten. We doen er dus best een poosje over voordat we d’r zijn. Rond de lunch komen we aan vlakbij het plaatsje en daar zetten we de camper aan de kant van de weg om eerst even een stokbroodje te eten, dat ik net heb gescoord in de supermarkt. Daarna rijden we richting het centrum en kunnen we de camper prima kwijt op grote parkeerplaats. Dit is alvast een goed begin! We moeten een klein heuveltje op en dan ontvouwt zich een ontzettend schattig stadje, volledig toeristisch met de leukste winkeltjes. Ik koop er een prachtig kettinkje en wat kaarten voor pa en ma. Ook kopen we een schattige handdoekje voor hen. Het is echt heel leuk, het is ook zonnig en toeristisch. We voelen ons echt met vakantie. Dat is al een paar keer gebeurd deze afgelopen dagen en dat bevalt ons steeds beter. We bekijkenmet plezier het hele plaatsje en dan gaan we snel richting de auto, want het is inmiddels zo’n uur of 15. De lucht trekt samen en het wordt erg donker. We vertrekken en gaan in de richting van Castellane. Om daar te komen, rijden we door door het prachtige natuurgebied die ons langs de Gorge du verdon leidt. Onderweg stappen we uit om een geweldig uitzicht te bekijken. Wat is Gods Schepping prachtig! We genieten volop! Helaas is het weer niet helemaal geweldig en onderweg hebben we veel regen en onweer, maar dat mag de pret niet drukken. We rijden gewoon wat langzamer en genieten toch van alle geweldige natuur. Rond 16:30 uur komen we aan op de camping in Castellane. De eigenaar van de camping, vertelt ons dat het hier de afgelopen dagen ontzettend slecht weer is geweest. We zijn natuurlijk de bergen over en dat betekent hier een ander weertype. Het gras is zo doorweekt, dat we nu op een paadje staan, maar dat maakt eigenlijk niet uit. We staan prima. Na de borrel, die zo’n beetje traditie geworden is, stapt Abwin op de step om het plaatsje te verkennen. Wie weet gaan we nog naar een restaurantje straks. Of dat gelukt is hoor je morgen.